Habitatmodellen worden over het algemeen gebruikt om de verspreiding van een organisme te verklaren aan de hand van een aantal omgevingsfactoren. Een goed habitatmodel is ook bruikbaar bij veranderende situaties. Imares ontwikkelde habitatmodellen voor kokkels, op basis van verschillende statistische technieken. Zij gebruikten daarbij kokkeldichtheden uit het zuiden van de Westerschelde en relateerden die aan verschillenden abiotische factoren, zoals de hoogteligging, het zoutgehalte en de maximale stroomsnelheid bij springtij. De onderzoekers hoopten deze modellen nu ook te kunnen gebruiken om de verspreiding van de kokkel te voorspellen onder veranderende omstandigheden. Dat onderzochten ze door een voorspelling te geven van de kokkeldichtheden, dichtheidsklassen en aan- en afwezigheid van de kokkel in het noorden van de Westerschelde.
Niet één methode blijkt duidelijk de beste te zijn. Hoe nauwkeuriger de gewenste voorspelling, hoe groter de onzekerheid die met de voorspelling gepaard gaat. Maar er zijn verschillen. Een nauwkeurige voorspelling van de aantallen geeft namelijk een grotere mate van onzekerheid dan voorspellingen van aan- en afwezigheid. Overigens geven de modellen wel een betrouwbare beschrijving van de kokkeldichtheden in het zuiden van de Westerschelde, het gebied waaruit de gegevens stammen.
Op basis van de bevindingen beveelt Imares aan met de modellen enkel voorspellingen te doen van de aan- en afwezigheid van kokkels, en van het voorkomen in dichtheidsklassen.

Bron: Wageningen IMARES

Zie ook: rapport

Ook bereikte het aantal kleine zilverreigers in Nederland in 2006 een nieuw record, met zeker 116 nesten, waar dat er in 1999 nog slechts 9 waren. De grote zilverreiger doet het ook erg goed, met 143 nesten in de Oostvaardersplassen in 2006, tegenover 100 nesten in 2005. Hoewel het rapport over 2005 nog niet uit is, heeft SOVON Vogelonderzoek Nederland al de eerste cijfers uit 2006 op een rij gezet. Sommige soorten zijn onverwacht sterk gegroeid, andere lijken te profiteren van de zachte winters, en er zijn uiteraard ook een aantal teleurstellingen. Het definitieve rapport verschijnt begin 2008.
Verheugend was een broedgeval van zwarte wouwen in Midden-Limburg, en de 31 paartjes van de grote gele kwikstaart in Noord Brabant, meldt Sovon. Verder zijn op de Sallandse Heuvelrug 23 korhanen waargenomen; tegen 9 exemplaren in 2002. En de nachtzwaluw blijft het goed doen. Dit jaar is door SOVON uitgeroepen tot het ‘Jaar van de Nachtzwaluw’.
Er is ook slechts nieuws. Zo lijkt het er op dat de kuifleeuwerik nog steeds moeilijk standhoudt. Ook de kwartelkoning had een tegenvallend jaar, het derde op rij. Hoewel er in 1997-2003 gemiddeld 380 territoria waren, werden er in 2006 nog maar 80 gemeld.
Een paar soorten lijken te profiteren van de zachte winters. Dat geldt bijvoorbeeld voor de bijeneter, die in Drenthe twee broedparen had met drie en vier jongen. Maar het geldt ook voor de graszanger en de cetti’s zanger. Voor de laatstgenoemde vogel komen de topaantallen van de jaren ‘70 zelfs weer in zicht. In 1978 broedden er ongeveer 60 paartjes in Nederland.

Informatie: www.sovon.nl/default.asp?id=132
Bron: Boomblad

De wilde kat (Felis silvestris) lijkt veel op een cyperse huiskat, maar is enigszins anders getekend, vooral de staart. Ook is hij een beetje groter dan de huiskat. Onze huiskatten stammen af van de Noord-Afrikaanse ondersoort van de wilde kat. Soms komen bastaarden voor. Mensen en huisdieren hebben niets te vrezen van de wilde katten. Ze zijn erg schuw en gaan mensen zoveel mogelijk uit de weg. De wilde kat is bij wet beschermd.

Oorspronkelijk kwam de wilde kat in vrijwel heel Europa voor, maar als gevolg van menselijk ingrijpen is hij bijna overal uitgeroeid. Het verdwijnen van bossen heeft hierin een grote rol gespeeld. In Noord-oost Frankrijk, de Ardennen en de Eifel overleefde een kleine populatie, die zich de laatste vijftig jaar gelukkig weer aan het uitbreiden is. Dat deze ‘kleine Eifel-tijger’, zoals hij bij onze Duitse buren wordt genoemd, Nederland nu bereikt heeft, is dan ook niet onverwacht. Vier jaar geleden werd bij Vaals al een dode wilde kat gevonden, maar nu is voor het eerst vastgesteld dat er echt levende wilde katten rondlopen in het Heuvelland.

Zoals zijn wetenschappelijke naam al aangeeft is de wilde kat een soort van het bos. Voor het vangen van muizen, zijn voornaamste voedsel, gaat hij ook wel het bos uit en het grasland op. Het bos biedt de wilde kat behalve voedsel ook schuilplaatsen, zoals omgevallen en holle bomen, dassenburchten en, in het Heuvelland, wellicht ook de mergelgroeven. Rijk gestructureerd bos is voor deze kat van levensbelang. De kwaliteit van de Limburgse bossen wordt steeds beter, en de komst van de wilde kat onderstreept het succes van het moderne, op natuurlijkheid gerichte bosbeheer.

Voor de wilde kat is de Europese en Nederlandse ecologische hoofdstructuur van eminent belang als leefgebied. Maar voor verdere uitbreiding moeten de verbindingen tussen de Limburgse bossen onderling, en de verbindingen naar natuurgebieden in het buitenland verder verbeterd worden. Het Zuid-Limburgse Heuvelland vormt door de ligging en de bijzondere leefgebieden een kerngebied voor veel bijzondere en bedreigde diersoorten. Deze kwaliteit wordt door de komst van de wilde kat nog eens benadrukt. Natuurbeheerders kunnen vanaf nu rekening houden met de aanwezigheid en de behoeften van deze nieuwe soort voor Nederland.

Informatie: www.limburg.nl/
Bron: Provincie Limburg

Ecologen van Wageningen Universiteit telden tussen 1995 en 2003 het aantal hazen in het oostelijke deel van Schiermonnikoog. Ze publiceerden hun resultaten in het decembernummer van het wetenschappelijke tijdschrift Lutra van de zoogdiervereniging VZZ.
Hazen doen het goed op het dunbevolkte waddeneiland, dankzij het ontbreken van natuurlijke vijanden. Het aantal hazen in het zeshonderd hectare grote gebied schommelde gedurende de onderzoeksperiode tussen de 320 en 596.
De sterke fluctuatie van de hazenpopulatie wordt volgens de onderzoekers mede veroorzaakt door het weer. Vooral regenval heeft een negatieve invloed. Dat geldt zowel voor een hoge gemiddelde regenval per jaar als voor korte periodes met heftige regenval. Overstromingen bij een waterpeil van twee meter boven NAP zorgden eveneens voor een lagere hazenpopulatie. De weersinvloeden hebben meer invloed op het aantal hazen op het eiland dan bijvoorbeeld de beschikbaarheid van voedsel.

Informatie: www.vzz.nl/lutra/lutra.htm
Zie ook: Resource Online
Bron: Resource 11 januari 2007

De telling was een vervolg op de telling van SOVON Vogelonderzoek Nederland in 2004. Een vergelijking tussen de studies laat een landelijke daling zien van 5349 naar 4677 geschatte vogels. Locaal is alleen de populatie in Den Haag gedaald. Rotterdam, Amsterdam en Haarlem laten juist een stijging zien.
De onderzoekers Roelant Jonker en Wouter Teunissen hebben de indruk dat de explosieve groei van de jaren ’90 is afgeremd. De verspreiding naar andere gebieden binnen de Randstad lijkt wel door te zetten. Losse waarnemingen uit de rest van het land suggereren bovendien dat er nog steeds huisdieren ontsnappen of losgelaten worden.
Het onderzoek naar de halsbandparkieten verliep dit jaar niet zonder problemen. De traditionele slaapplaatsen van de parkieten, locaties waar ook de tellingen van 2004 plaatsvonden, bleken soms plotseling verlaten te zijn. Dit was bijvoorbeeld het geval in de Uithof in Den Haag, waar de slaapplaats vlak voor de telling verlaten werd. Dankzij een tip werd de groep parkieten teruggevonden in het centrum van de stad en in Rijswijk.
De voortellingen laten zien dat er meer vogels waren die elders sliepen dan waar ze verwacht werden. In Amsterdam werden bijvoorbeeld 725 méér exemplaren geteld dan bij de voortelling een week eerder. Wat de aanleiding is van deze plotselinge verplaatsingen is onzeker. Halsbandparkieten zijn over het algemeen sedentair, en maken in groten getale gebruik van gezamenlijke slaapplaatsen.
Behalve halsbandparkieten zijn ook andere verwilderde volièrevogels waargenomen. De vrijwilligers telden 68 monniksparkieten, 22 grote alexanderparkieten, 3 Senegalpapegaaien, en 2 geelvleugelara’s.

Informatie: www.waarneming.nl/result_parkiet.php
Bron: Waarneming.nl