In 2004 merkte het RIWA voor het eerst dat er stagnatie kwam in de daling van het de hoeveelheid zware metalen in het Rijnwater. Vorig jaar viel zelfs een lichte stijging waar te nemen van met name diglyme en triglyme. Hoewel het RIWA nog een slag om de arm houdt bij gebrek aan statistisch materiaal, denkt de vereniging dat de stijging samenhangt met de mindere hoeveelheid water die de Rijn in de afgelopen jaren heeft afgevoerd.
Het meest verontrustend vindt het RIWA de toename van diglyme. Deze stof wordt onder meer gebruikt als reinigings- en oplosmiddel bij de productie van cosmetica en komt veel voor in de verfindustrie. De stof is niet bijzonder gevaarlijk, maar blijkt moeilijk afbreekbaar en vormt daarom een probleem voor de drinkwaterbereiding. De hoeveelheid diglyme overschrijdt sinds 2005 nagenoeg permanent de maximale waarde die IAWR, de koepelorganisatie van alle drinkwaterbedrijven langs de Rijn, heeft gesteld.
De overschrijding komt vooral door lozingen in Wiesbaden en Leverkusen. De zaak is aangekaart bij de Internationale Commissie tot Bescherming van de Rijn, maar vooralsnog lijken de lozingen moeilijk te verminderen.

Informatie: www.riwa.org
Bron: RIWA

‘Wanneer duidelijk gemaakt kan worden dat de zorg voor veiligheid van bezoekers een belangrijk onderdeel uitmaakt van het werk en dat er uitgebreid aandacht is voor verbetering en preventie, is het beter om hierover helder te communiceren’, aldus het rapport. ‘Dat dit geen imagoschade oplevert, blijkt uit eveneens zeer veilig opererende sectoren zoals de voedselindustrie of de luchtvaart, die openlijk over veiligheid en risico’s communiceren.’
Wel zouden natuurorganisaties er goed aan doen een ongevallenregistratie bij te houden, zodat beter geleerd kan worden van ongevallen die zich voordoen. Ook zouden de organisaties gezamenlijk het veiligheidsbeleid in begraasde natuurgebieden vorm moeten geven, want standaard procedures zijn er niet, en er is nog nauwelijks jurisprudentie over aansprakelijkheid en schuld bij ongevallen waarbij grote grazers betrokken zijn.
Het zijn enkele aanbevelingen naar aanleiding van het onderzoek, waarin ook is onderzocht hoeveel ongevallen er zich eigenlijk op dit gebied voordoen in Nederland.
In de periode 2000 – 2005 zijn 5 ongevallen met (ernstig) lichamelijk letsel geregistreerd. In de 25 jaar tussen 1980 en 2005 werden enkele tientallen incidenten geregistreerd. In die periode bezochten naar schatting 40 miljoen recreanten de gebieden met vrij levende grote grazers, meldt Ark, die zich sterk maakt voor openstelling van terreinen waar grote grazers verblijven.
Om de risico’s van openstelling te kunnen beoordelen maakt Ark in het rapport onder meer een vergelijking met de paardensport, die in de periode 1999-2003 voor bijna 10 duizend opnames bij de EHBO zorgde. Ook verschijnen jaarlijks ruim 8000 mensen bij de EHBO vanwege een hondenbeet. Of de risico’s aanvaardbaar zijn is echter een vraag die de kudde-eigenaar zelf moet maken, stelt Ark. Wel beschrijft het rapport een aantal evidente risicofactoren – ondermeer het voeren van de dieren, loslopende honden of gewenning van de bezoekers - en geeft het een aantal preventierichtlijnen. Meest belangrijk is daarbij het goed communiceren met de bezoekers over de risico’s.

Informatie: www.ark.eu
Bron: Stichting Ark

Zie ook: rapport

In het programma kan per 25 bij 25 meter worden gerekend aan ruimtelijke en milieucondities, doelsoorten en natuurdoelen. Er blijken grote verschillen in kosten. Zo kan met twintig procent van het voor natte heide beschikbare budget tachtig procent van het areaal gerealiseerd worden, terwijl de laatste twintig procent areaal driekwart van het budget opsoupeert. Hoe groter een natuurgebied, des te goedkoper het is om de natuurdoelen te behalen.

Informatie: www.mnp.nl
Bron: Boomblad 4, september 2006

Zie ook: rapport

Mozaïekbeheer draait om een juiste ruimtelijke schakering van diverse vormen van weidebeheer, gedurende het hele broedseizoen van weidevogels. De principes van mozaïekbeheer zijn eenvoudig, maar de planning voor een heel gebied gedurende alle fases van het seizoen is complex.
In een eerdere studie was al een model ontwikkeld voor het plannen en evalueren van de effectiviteit van mozaïekbeheer in Midden-Delfland. Dit model is nu verfijnd door de recente praktijkervaringen met mozaïekbeheer van Nederland Gruttoland toe te voegen. Daarnaast is het model operationeel gemaakt voor toepassing via internet. In het systeem zijn diverse voorzieningen aangebracht die het mogelijk maken privacygevoelige informatie voor derden af te schermen en per gebied eigen databases op te bouwen.
De toepassing is voorgelegd aan enkele leden van Agrarische Natuurvereniging Vockestaert, de mogelijke toekomstige gebruiker. De vereniging ziet goede mogelijkheden voor verdere ontwikkeling en toepassing in het algemeen, maar gaf ook aan dat de angst bestaat dat het systeem als topdown controle-instrument ingezet wordt. Bovendien kan volgens de groep de praktische bruikbaarheid nog beter, door bij de beoordeling van het beheer uit te gaan van de plekken waar nesten of territoria zijn vastgesteld, in plaats van in een ambitie van paren per honderd hectare.

Eerder verschenen rapport: 'Broedsucces van grutto's bij agrarisch mozaïekbeheer in 'Nederland Gruttoland'

Informatie: www.alterra.wur.nl
Bron: Alterra

Zie ook: rapport