Singelgolf staat voor een golfbaan die als een lint door het landschap loopt, over de grond van meerdere agrariërs. Het InnovatieNetwerk hoopt zo de toegankelijkheid en belevingswaarde van het platteland te verhogen. Een belangrijk aspect van singelgolf is het doorbreken van het isolement van golf, door een combinatie met andere functies. ‘Denk aan een fiets-, wandel- of ruiterpad’, vertelt Ger Vos van het InnovatieNetwerk. ‘Een beetje golfbaan is namelijk zo’n zeven kilometer lang. Da’s een mooie afstand voor een wandeling’. Uit onderzoeken blijkt ook steeds dat mensen het platteland wel mooi vinden, maar het jammer vinden dat ze er niet in kunnen. ‘Overal zit prikkeldraad omheen’, aldus Vos. ‘Het project heeft dus ook alles te maken met het openbreken van het platteland.’
Het InnovatieNetwerk is in oktober 2005 het project Singelgolf gestart om het boerenbedrijf te koppelen aan de kapitaalkrachtige functie van golf. Hier komt wel het een en ander bij kijken, zoals nieuwe organisatie- en financieringsmodellen. ‘Je kunt denken aan een economische spin off van het boerenbedrijf, een maatschap of coöperatie’, filosofeert. ‘Het gaat erom dat het aantrekkelijk is voor boeren. Word ik rijker of armer van, vraagt zo’n boer zich af.’
Ook hebben de initiatiefnemers bij de realisatie met groepsprocessen te maken. ‘Een singelgolfbaan kun je alleen realiseren als alle boeren die eraan grenzen ook willen meedoen. Hoe pak je dat het beste aan? Om de kans van slagen groter te maken richten we ons op al bestaande samenwerkingsverbanden zoals natuur- en milieucoöperaties.’

Het rapport met de projectevaluatie wordt op 28 september gepresenteerd tijdens een conferentie van vier provinciale Natuur en Milieufederaties, Alterra en het Nationaal Groenfonds, over de mogelijkheden van meervoudig gebruik van golfbanen.

Informatie: www.agro.nl/innovatienetwerk/tdl/projecten/singelgolf.html
Bron: InnovatieNetwerk

Met regen komen nog altijd veel verzurende stoffen naar beneden, die bossen kunnen aantasten. ‘Verzuring van de bodem veroorzaakt onder andere een verhoging van de concentraties opgelost aluminium in de bodem. Symptomen van aluminiumtoxiciteit zijn geremde wortelgroei en een tekort aan voedingsstoffen zoals fosfor, kalium, calcium en magnesium’, zegt Van Schöll.
Ectomycorrhizaschimmels vormen een wijd vertakt netwerk rond en op boomwortels.
In 1997 vonden onderzoekers al microscopisch kleine tunnels in bodemmineralen, die werden toegeschreven aan deze schimmel.
Van Schöll voerde proeven uit met de ectomycorrhizaschimmel Paxillus involutus, in symbiose met zaailingen van grove den. De proeven tonen aan dat de wortelschimmels de verwering van mineralen kunnen versnellen. Vooral het mineraal muscoviet verweerde sneller, wat extra kalium oplevert voor zaailingen. Van Schöll: ‘Door een verhoogde toelevering van voedingsstoffen vanuit de schimmeldraden kan het negatieve effect van aluminiumtoxiciteit op wortelgroei worden gecompenseerd.’
De onderzoekster ontdekte verder dat de schimmels zuren kunnen uitscheiden die een gunstig effect hebben op de bodem, zoals oxalaatzuur. ‘Deze organische zuren binden sterk aan aluminium, dat in gebonden vorm niet meer giftig is voor de plant en ook niet wordt opgenomen.’

Informatie: http://www.library.wur.nl/wda/dissertations/dis3987.pdf
Bron: Wb 22, 6 juli 2006

Zie ook: rapport

Kleine zwanen hebben een strakke planning. Ze vliegen elk voorjaar 3500 kilometer van Nederland naar Noord-Rusland. Daar hebben ze in de periode van 120 ijsvrije dagen 110 dagen om succesvol te broeden. Bij de herfsttrek richting Nederland moeten ze weer oppassen dat ze niet ingehaald worden door de winter.
Toch moeten kleine zwanen af en toe bijtanken. Dat doen ze met de energierijke knolletjes van schedefonteinkruid, die in de bodem van ondiepe meren groeien. Maar lang niet elk meer bevat veel knolletjes, en ook de mate van klontering van de knolletjes verschilt. Kleine zwanen blijken heel strategisch te kunnen zoeken naar de geklonterde 'wateraardappels', op basis van hun ervaringen tijdens het zoeken.
Uit aanvullend onderzoek bij eenden bleek dat watervogels een leervermogen hebben als het gaat om hun ervaringen met ruimtelijke patronen, wat extra voordeel oplevert bij ervaren watervogels. Volgens Klaassen kunnen zwanen dankzij dit ruimtelijk inzicht en leervermogen sneller trekken. Als kleine zwanen 50 procent sneller kunnen eten, kunnen ze 38 procent sneller trekken. Het inzicht en leervermogen van de kleine zwanen resulteert in een eetsnelheid die zo'n 40 procent hoger ligt. Klaassen promoveert op 7 juli bij de Rijksuniversiteit Groningen op zijn onderzoek.

Informatie: www.nioo.knaw.nl/news/
Bron: NIOO-KNAW