De poelkikker, ook wel de kleine groene kikker genoemd, vertoont grote overeenkomst met de meerkikker (Rana ridibunda) en met de middelste groene kikker. Dat kan lastig zijn: zo hebben adviesbureaus die milieueffectrapportages uitvoeren op bouwlocaties dikwijls moeite met de determinatie van de kikkers.
Voor het uitvoeren van de genetische test is een stukje weefsel van de kikker nodig. Arens gebruikte daarvoor een stukje teen of staart. Dit vereist goedkeuring in het kader van de Wet op Dierproeven, waarbij streng wordt gelet op de manier waarop handelingen met dieren worden uitgevoerd, en de noodzaak ervan. Een alternatief is het afnemen van wat wangslijmvlies. Bij sommige kikkersoorten is dit vrij goed te doen, maar de groene kikker is hiervoor niet zo geschikt omdat zijn bek relatief klein is en hij deze ook niet gemakkelijk wil opendoen, zegt Arens. Andere opties zijn afname van bloed en het verzamelen van eitjes uit eiklompen.
In samenwerking metAlterra wil Arens de genetische toets toepassen voor populatieonderzoek naar kikkers. Het is bijvoorbeeld onzeker hoeveel poelkikkers er nu precies zijn in Nederland.

Informatie: www.alterra..nl
Zie ook: Resource Online
Bron: Boomblad 1, maart 2006

Alleen de vijf grootste mannetjesganzen Alco, Bouke, Harry, Evert en Adri hebben een rugzakje omgebonden gekregen. 'Alles wat je als onderzoeker doet is voor de gans een zekere last', vertelt Gerard Müskens van Alterra. 'En uiteindelijk krijgen ze het ding er wel af. Deze zenders kunnen anderhalf jaar mee, maar ik ben al blij als het een half jaar lukt. In 1991 hebben we het ook al geprobeerd, toen hadden de ganzen binnen twee dagen alles los. Daarom zijn de riempjes nu iets steviger. Dat is niet leuk voor de gans, maar we willen graag die informatie hebben.'
De trek van ganzen werd tot nu toe gevolgd via ringen om de poten en halsbanden, maar die moeten door mensen afgelezen worden, zowel in Nederland als in het onherbergzame Siberië.
De zender in het rugzakje verzendt GPS-gegevens via de satelliet, waardoor de onderzoekers nu de hele reis van de kolganzen kunnen volgen. Müskens hoopt daarnaast te onderzoeken of het gedrag van de ganzen verandert door het rugzakje, en of de nieuwe techniek vaker kan worden toegepast.

Informatie: www.blessgans.de
Bron: Boomblad 1, maart 2006

Het onderhoud is volgens Ruyten niet alleen goedkoper, mensen vinden het door de open structuur van de beplanting ook prettiger om te zien. 'Mensen vergroeien met oudere bomen en struiken', stelt hij. 'Ze voelen zich veiliger, zijn er meer trots op. Als planten groter zijn, hebben mensen ook meer het idee dat ze ervoor moeten zorgen.'

Informatie: library.wur.nl/way
Zie ook: Resource Online
Bron: Boomblad 1, maart 2006

Zie ook: rapport

Volgens het onderzoek is de stijging een teken van een licht aantrekkende markt. Er zijn geen duidelijke veranderingen in de rondprijzen opgetreden.
De stijging van de uitgifte was het grootst in Groningen (104 procent); Flevoland kende de grootste daling (-45 procent). Nederland telde per 1 januari 2005 3.616 bedrijventerreinen met een bruto oppervlakte van 95.000 hectare. Daarvan is 5.773 hectare direct uitgeefbaar.

Informatie: www.bedrijvenlocaties.nl
Bron: Boomblad 1, maart 2006

Alterra onderzocht voor het soortbeschermingsplan drie poelen in het Vechtdal. De onderzoekers deden er gemiddeld 34 uur over om één knoflookpad te spotten.
In Nederland zijn er nog maar 38 leefgebieden met kleine populaties knoflookpadden, en die staan onder druk. De onderzoekers pleiten voor snelle maatregelen. Staatsbosbeheer heeft hieraan gehoor gegeven, en zorgde er onder andere voor dat de poelen waarin de knoflookpadden zich voortplanten zijn opgeschoond.

Informatie: www.alterra.wur.nl
Zie ook: Resource Online
Bron: Boomblad 1, maart 2006

Zie ook: rapport

‘In Duitsland hebben ze veel ervaring met geurstoffen van lynxen, wolven en beren, die het reewild van de wegen weghouden’, legt Bob Jonge Poerink van Van Hall Larenstein uit. ‘Die stoffen werken niet voor vossen en marterachtigen. In Engeland wordt een ander middel gebruikt, dat wel werkt tegen bijvoorbeeld vossen en dassen. Wij gaan een combinatie van die twee gebruiken.’
Het onderzoek vindt plaats in weidevogelgebied de Grootegastermolenpolder in Zuidwest-Groningen, in opdracht van Agrarische natuurvereniging De eendracht en Staatsbosbeheer.
De provincie Groningen subsidieert het onderzoek.

Informatie:
Bron: Boomblad 1, maart 2006